FANDOM


Ήπειρος

Epirus, Epiros


Maps-Epirus-04-goog

Ήπειρος.

Είναι ένα Γεωγραφικό Διαμέρισμα της Ελλάδας

ΕτυμολογίαEdit

Ikl Ελλάδα Ikl
Διαμερίσματα
(Βόρεια Ελλάδα)
(Βόρεια Ελλάδα)
(Βόρεια Ελλάδα)
(Βόρεια Ελλάδα)
(ή αλλιώς, Στερεά)
(Κεντρική Ελλάδα)
(Ανατολική Ελλάδα)
(Δυτική Ελλάδα)
(Νότια Ελλάδα)
(Νότια Ελλάδα)


Η ονομασία " Ήπειρος" σχετίζεται ετυμολογικά με την λέξη "ήπειρος" για την γη, την στεριά ή την λέξη "άπειρος", δηλαδή γη χωρίς τέλος.

ΤοποθεσίαEdit

Η Ήπειρος βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα της χώρας μας και συνορεύει βόρεια με την Αλβανία, ανατολικά με τη Θεσσαλία και τη Μακεδονία και νότια με τη Στερεά Ελλάδα. Δυτικά βρέχεται από το Ιόνιο Πέλαγος και νότια, ένα τμήμα της, από τον Αμβρακικός κόλπος. Γενικότερα, η Ήπειρος ορίζεται ανατολικά από την οροσειρά της Πίνδος και νότια από τον Αμβρακικό κόλπο. Ιστορικά, τμήμα της Ηπείρου βρίσκεται σήμερα και στην Αλβανία (η λεγόμενη Βόρεια Ήπειρος, αλβ. Epiri i Veriut, η οποία, όμως, αποτελεί τμήμα της "Τοσκαρίας", δηλαδή της Νοτίου Αλβανίας).

Διοικητική ΔιαίρεσηEdit

Η περιφέρεια της Ηπείρου αποτελείται από τέσσερεις νομούς: των Ιωάννινα με πρωτεύουσα τα Ιωάννινα, της Θεσπρωτία, της Πρέβεζα και της Άρτα. Η έκταση της Ηπείρου ανέρχεται σε 9.203 τετραγωνικά χιλιόμετρα κι ο πληθυσμός της στις 350.000 περίπου.

ΜορφολογίαEdit

Η Ήπειρος, κατά κύριο λόγο, είναι ορεινή περιοχή. Αυτό οφείλεται στην ύπαρξη της οροσειράς της Πίνδου καθώς και σε άλλες μικρότερες. Ανάμεσα στις οροσειρές, εμφανίζονται λεκανοπέδια ή οροπέδια. Χαρακτηριστικά όρη της Ηπείρου:

  • Γράμμος Όρος (2.520 μέτρα),
  • Σμόλικας Όρος (2.637 μέτρα),
  • Βασιλίτσα (2.249 μέτρα),
  • Αυγό (2.177 μέτρα),
  • Μηλές (2.160),
  • Φλέγκα (2.158),
  • Αυτιά (2.085),
  • Κατάρα (1.689),
  • Περιστέρι (2.295),
  • Τζουμέρκα (2.469),
  • Ξεροβούνι (1.614),
  • Κοκκινόλακκος (1.750),
  • Βάλτος (1.852),
  • Μακρύκαμπος (1.672),
  • Δούσκο (2.198),
  • Τύμφη Όρος (2.497),
  • Στούρος (1.559),
  • Μιτσικέλι (1.810),
  • Κουτσόκρανα (1.324),
  • Κασιδιάρης (1.329),
  • Κουρέντα (1.172),
  • Τόμαρος Όρος (1.816),
  • Τσαμαντάς (1.806),
  • Χιονίστρα (1.644),
  • Παραμυθιά (1.658),
  • Σούλι (1.615),
  • Θεσπρωτικό (1.274),
  • Φιλιάτες (1.064),
  • Πάργα (927).

Παρόλο που είναι ορεινό διαμέρισμα, από την Ήπειρο, δεν απουσιάζουν οι πεδιάδες. Χαρακτηριστικές πεδιάδες είναι οι ακόλουθες:

  • Άρτας,
  • Λούρου,
  • Μαργαριτίου,
  • Καλαμά,
  • Ιωαννίνων,
  • Ηγουμενίτσας.

ΙστορίαEdit

Η Ήπειρος από την Παλαιολιθική εποχή αποτελούσε σημαντικό καταφύγιο ελαφιών, χοίρων και άλλων ειδών. Η παρουσία του ανθρώπου χρονολογείται από τότε, καθώς σε διάφορες περιοχές της Ηπείρου έχουν βρεθεί οστά, εργαλεία κι όπλα.

Γύρω στο 3000 - 2300 π.Χ., οι πληθυσμοί αυτοί άρχισαν να μετακινούνται. Η αρχαιολογική έρευνα έχει δείξει ότι έθαβαν τους αρχηγούς των οικογενειών (ποιμένες) σε τύμβους. Μέχρι στιγμής, ορισμένοι τύμβοι έχουν ανασκαφεί στην Εφύρα. Κατά την Μυκηναϊκή Εποχή, η επιρροή στην Ήπειρο είναι εμφανής. Πολλοί καταυλισμοί ανοικοδομούνται στην περιοχή της σημερινής Πάργας, της Εφύρας και των Ιωαννίνων. Σε εκείν την εποχή τοποθετείται η δημιουργία του Μαντείου των Νεκρών (Νεκρομαντείου) κι εκείνου του Διός του Πελασγικού στην Δωδώνη. Η παράδοση από την ομηρική εποχή ακόμη, γύρω από αυτά τα μνημεία είναι γνωστή κι η ελληνικότητά τους, επίσης.

Γύρω στα 1100 π.Χ., οι Μυκηναίοι αντιμετωπίζουν την εισβολή ενός ακόμη λαού από την Πίνδο. Των Δωριείς. Χάρις αυτήν την τελευταία μετανάστευση, καθώς κι ατές των άλλων φύλων από την Κεντρική Ελλάδα οι ελληνικές διάλεκτοι ανανεώθηκαν κι απλώθηκαν σε όλο το σημερινό ελληνικό κόσμο. Χαρακτηριστικό των Δωριέων ήταν ότι οι ίδιοι, αποκαλούσαν τους εαυτούς τους Πελασγούς, τονίζοντας με αυτόν τον τρόπο την αδιάσειστη ελληνικότητά τους. Από αυτήν την εποχή και μετά, τα σύνορα μεταξύ των ελληνικών φυλών και των υπόλοιπων, Ιλλυρικών και άλλων, ξεχωρίζουν. Σύνορο θεωρείται τυπικά ο ποταμός Γενούσος ή Σκουμπής (αλβ. Shkumbin) της σημερινής κεντρικής Αλβανίας. Βόρεια του ποταμού κατοικούσαν οι Ιλλυριοί. Νότια του ποταμού Έλληνες.

Την εποχή αυτή στην Ήπειρο κατοικούν 14 φυλές. Σημαντικότεροι εκ των οποίων ήταν οι Χάονες, που εκτείνονταν από τα Ακροκεραύνια όρη (σημερινή Χειμάρρα της Βορείου Ηπείρου) ως τον Θύαμη (Καλαμά ποταμό). Νοτιότερα, οι Θεσπρωτοί, από τον Θύαμη ως το Θεσπρωτικό της Πρέβεζας και τέλος, οι Μολοσσοί που κάλυπταν μια ευρεία περιοχή από την Άρτα ως τα Ιωάννινα. Χαρακτηριστικό των αρχαίων Ηπειρωτών ήταν ότι ήθελαν να συνδέσουν την καταγωγή τους με τον Κάτω Κόσμο. Αυτό γιατί στην Ήπειρο, θεωρείται πως βρίσκονταν οι Πύλες του Άδη, στον ποταμό Αχέροντα.

Το πολιτικό σύστημα στην Ήπειρο, διέφερε απ' ό,τι στην υπόλοιπη Ελλάδα. Ενώ υπήρχε μονάρχης, αυτός δεν ήταν απόλυτος αλλά είχε από πάνω του τους νόμους και δίπλα του ένα συμβούλιο ευγενών, οι οποίοι εκλέγονταν από το λαό. Η καθαίρεση βασιλιά ίσχυε, όπως αναφέρει η Οδύσσεια. Ένας από τους σημαντικότερους βασιλιάδες της Ηπείρου ήταν ο Πύρρος, ο Μολοσσός. Καταγόταν από τους Αιακίδες. Κατέφυγε στον Δημήτριο τον Πολιορκητή και πολέμησε πλάι του στην Μάχη της Ιψού, το 301 π.Χ.. Μετά την μάχη, ο Πύρρος παντρεύτηκε την κόρη του Πτολεμαίου.

Όνειρό του ήταν να ολοκληρώσει το έργο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Αφορμή του δόθηκε όταν οι Ρωμαίοι επεκτάθηκαν νότια, στην περιοχή της Κάτω Ιταλίας. Στα 280 π.Χ. ξεκίνησε εκστρατεία με πανελλήνιο χαρακτήρα. Εκτός από τους Ηπειρώτες, ο στρατός του είχε ελέφαντες και πολλά πλοία, όλα δώρα των Διαδόχων. Απελευθέρωσε πολλές πόλεις της Κάτω Ιταλίας και Σικελίας, πρόσφερε ειρήνη στην Ρώμη μ' αντάλλαγμα την ανεξαρτησία τους, όμως, η απόρριψη της πρότασης εκ μέρους των Ρωμαίων, τον οδήγησε στη συνέχεια της εκστρατείας. Παρόλο που ο στρατός του πέτυχε σημαντικές νίκες, δεν κατάφερε να κατακτήσει τη Ρώμη κι οι πολλές απώλειές του, τον ανάγκασαν να επιστρέψει στην Ήπειρο, νικητή μεν, με μεγάλες απώλειες δε. Ο όρος "πύρρειος νίκη" προέρχεται απ' αυτόν.

Η Ρωμαϊκή κατάκτηση της Ηπείρου επήλθε το 167 π.Χ., όπου 150.000 Ηπειρώτες σφαγιάστηκαν και αιχμαλωτίστηκαν, ως αντίποινα, στην προ εκατονταετίας εκστρατεία του Πύρρου.

Αργότερα, η Ήπειρος θα γίνει πάλι γνωστή για την περίφημη Ναυμαχία του Ακτίου, στις 2 Σεπτεμβρίου του 31 π.Χ., όπου ο στόλος της Κλεοπάτρας και του Αντωνίου καταστράφηκε από τον Οκταβιανό Αύγουστο. Προς τιμήν της νίκης του αυτής, ο Οκταβιανός, ίδρυσε την Νικόπολη.

Κατά τα βυζαντινά χρόνια, η Ήπειρος δέχτηκε την εισβολή πολλών βαρβαρικών λαών, όπως οι Γότθοι, οι Σλάβοι, οι Βούλγαροι κι οι Νορμανδοί. Η περιοχή θα ακμάσει ξανά με τη δημιουργία του "Δεσποτάτου της Ηπείρου", με πρωτεύουσα την Άρτα. Το Δεσποτάτο της Ηπείρου ήταν ένα από τα τρία αντίμαχα βυζαντινά κρατίδια που δημιουργήθηκαν μετά την πτώση την Κωνσταντινούπολη στους Φράγκους Σταυροφόρους, το 1204 μ.Χ.. Τα άλλα κρατίδια ήταν η "Αυτοκρατορία της Νίκαιας" κι η "Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας". Κατά τη διάρκεια ύπαρξής του, το Δεσποτάτο γνώρισε πολλούς νέους λαούς, όπως οι Αλβανοί. Τη εποχή εκείνη, έχουμε και την κάθοδο διάφορων Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου, εξαλβανισμένων Ελλήνων της Αλβανίας κι εξελληνισμένων Αλβανών ατάκτων, που αργότερα, έμελλε να ονομαστούν "Αρβανίτες". Γνωστές οικογένειες έμειναν οι απόγονοι δύο μεγάλων φυλάρχων: του Ιωάννη Μπούα Σπάτα και του Πέτου Λιόσα. Απόγονοί τους ήταν οι: Θεόδωρος Μπούας Γρίβας, Πέτρος Μπούας Σπάτας κ.λπ.. Παρ όλη την προσπάθεια των Ελλήνων να διατηρήσουν την ανεξαρτησία τους, η Ήπειρος σταδιακά έπεσε στα χέρια των Τούρκων. Εντούτοις, τίποτε δεν είχε τελειώσει ακόμη.

Ο Ιωάννης Καστριώτης (αλβ. Gjon Kastrioti) ήταν ένας Έλληνας φύλαρχος της περιοχής της Κρούγιας (αλβ. Kruje). Παντρεύτηκε μία Σέρβα, την Βοϊσάβα, με την οποία απέκτησε τέσσερις γιους, ένας εκ των οποίων έμεινε στην Ιστορία ως εθνικός ήρωας των Αλβανών. Ο Γεώργιος Καστριώτης (αλβ. Gjergj Kastrioti), Έλληνας με βαθιά αλβανική εθνική συνείδηση, ορθόδοξος χριστιανός, πάρθηκε σκλάβος στην αυλή του Σουλτάνου Μουράτ κι εντάχθηκε στο σώμα των Γενιτσάρων. Υπήρξε παιδικός φίλος του Μωάμεθ, του Πορθητή. Του δόθηκε το όνομα "Σκεντέρμπεης", δηλαδή Μέγας Αλέξανδρος.

Εσωτερική ΑρθρογραφίαEdit

ΒιβλιογραφίαEdit

  • Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα Εγκυκλοπαίδεια, τόμος 27, λήμμα Ήπειρος, σελ. 108 - 120
  • Πατριδογνωσία, Ελλήνων τόποι: 10.000 χρόνια Ιστορίας, τόμοι 3 και 4, θέμα Ήπειρος
  • The Rise of Iskander, Benjamin Disraeli
  • Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα Εγκυκλοπαίδεια

ΙστογραφίαEdit


Ikl Κίνδυνοι ΧρήσηςIkl

Αν και θα βρείτε εξακριβωμένες πληροφορίες
σε αυτήν την εγκυκλοπαίδεια
ωστόσο, παρακαλούμε να λάβετε σοβαρά υπ' όψη ότι
η "Sciencepedia" δεν μπορεί να εγγυηθεί, από καμιά άποψη,
την εγκυρότητα των πληροφοριών που περιλαμβάνει.

"Οι πληροφορίες αυτές μπορεί πρόσφατα
να έχουν αλλοιωθεί, βανδαλισθεί ή μεταβληθεί από κάποιο άτομο,
η άποψη του οποίου δεν συνάδει με το "επίπεδο γνώσης"
του ιδιαίτερου γνωστικού τομέα που σας ενδιαφέρει."

Πρέπει να λάβετε υπ' όψη ότι
όλα τα άρθρα μπορεί να είναι ακριβή, γενικώς,
και για μακρά χρονική περίοδο,
αλλά να υποστούν κάποιο βανδαλισμό ή ακατάλληλη επεξεργασία,
ελάχιστο χρονικό διάστημα, πριν τα δείτε.



Επίσης,
Οι διάφοροι "Εξωτερικοί Σύνδεσμοι (Links)"
(όχι μόνον, της Sciencepedia
αλλά και κάθε διαδικτυακού ιστότοπου (ή αλλιώς site)),
αν και άκρως απαραίτητοι,
είναι αδύνατον να ελεγχθούν
(λόγω της ρευστής φύσης του Web),
και επομένως είναι ενδεχόμενο να οδηγήσουν
σε παραπλανητικό, κακόβουλο ή άσεμνο περιεχόμενο.
Ο αναγνώστης πρέπει να είναι
εξαιρετικά προσεκτικός όταν τους χρησιμοποιεί.

- Μην κάνετε χρήση του περιεχομένου της παρούσας εγκυκλοπαίδειας
αν διαφωνείτε με όσα αναγράφονται σε αυτήν

IonnKorr-System-00-goog



>>Διαμαρτυρία προς την wikia<<

- Όχι, στις διαφημίσεις που περιέχουν απαράδεκτο περιεχόμενο (άσεμνες εικόνες, ροζ αγγελίες κλπ.)


Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.