Γιγαντομαχία

Gigantomachy


Γιγαντομαχία. Ο Ολύμπιος Ζεύς καταβάλλει τρείς Γίγαντες ταυτοχρόνως

Γιγαντομαχία. Ο Διόνυσος επιτίθεται σε Γίγαντα

Γιγαντομαχία

Ετυμολογία[επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ονομασία "Γιγαντομαχία" σχετίζεται ετυμολογικά με την λέξη "Γίγαντες".

Εισαγωγή[επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με την Ολυμπιακή Θεογονία, η Γιγαντομαχία ήταν ο τρίτος Διαθεϊκός Πόλεμος μεταξύ των Ολυμπίων, οι οποίοι κυριαρχούσαν μέχρι τότε, στον Κόσμο, και των Γιγάντων, που ήθελαν να τους αντικαταστήσουν.

Οι έδρες των αντιπάλων[επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Έδρα των Ολυμπίων ήταν το όρος Όλυμπος, στην Θεσσαλία, όπου κατέφυγαν αρχικά όταν κήρυξαν την επανάσταση.
  • Έδρα των Γιγάντων ήταν η Χαλκιδική.

Ολύμπιοι και σύμμαχοι[επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ηγέτης των Ολυμπίων, Ζεύς

- Στην κυρίαρχη τριάδα συμπεριλαμβάνονται οι εξής:

- Στην δευτερεύουσα τριάδα συμπεριλαμβάνονται οι εξής:

- Σημαντικό ρόλο στην Γιγαντομαχία έπαιξαν, επίσης, οι δύο υιοί του Δία

καθώς και οι τρείς Μοίρες

Γίγαντες[επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο φοβερώτερος των Γιγάντων, Τυφωεύς (ή Τυφών)

Οι Γίγαντες είχαν όμως φοβερή δύναμη και τερατώδη μορφή. Ήταν περισσότεροι από εκατό, με αρχηγό τους τον Εγκέλαδο.

Οι διαπρεπέστεροι Γίγαντες ήταν:

Αιτία του Πολέμου[επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γιγαντομαχία. Η Αθηνά μάχεται με Γίγαντα

Βασική αιτία του πολέμου αυτού ήταν η δυσαρέσκεια της Γαίας. Αν και στην Τιτανομαχία ήταν ευνοϊκή απέναντι στους Ολύμπιους άλλαξε στάση μετά την σκληρή τιμωρία των Τιτάνων.

Καθώς η συμπεριφορά των Ολυμπίων προς αυτήν γινόταν όλο και περισσότερο αλαζονική, η Γαία αποφάσισε να βοηθήσει τα τελευταία οψιγενή τέκνα της, τους Γίγαντες, να πάρουν την εξουσία.

Οι Γίγαντες ήταν αυτοί δυσαρεστημένοι με τους Ολύμπιους καθώς δεν κέρδισαν κάτι από την πτώση των Τιτάνων. Έτσι εξεγέρθηκαν.

Πολεμικές Επιχειρήσεις[επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γίγαντες τοποθετούν δύο όρη το ένα επί του άλλου ώστε να εισβάλλουν στην υψηλότερη κορυφή του Ολύμπου, όπου βρισκόταν το Ολυμπιακό άδυτο

Η Αθηνά ηγείται επίθεσης ομάδας Ολυμπίων κατά Γιγάντων

Ενώ οι Γίγαντες ισχυροποιούνταν, οι σχέσεις της Γαίας με τους Ολύμπιους διαρκώς επιδεινώνονταν. Έτσι, όταν διαπίστωσε ότι οι Γίγαντες είχαν ισχυροποιηθεί αρκετά τους εξώθησε σε επανάσταση και ολομέτωπη επίθεση κατά των Ολυμπίων.

Σε μία φάση, κινδύνευσε ακόμη και ο Ήλιος που σώθηκε την τελευταία στιγμή από τον Ήφαιστο, που τον πήρε πάνω στο δικό του άρμα.

Ο πόλεμος συνεχίσθηκε για μία δεκαετία και παρέμενε αμφίρροπος. Οι θεοί είχαν αρχίσει να κουράζονται από τους συνεχείς αγώνες, ειδικά με άτρωτους Γίγαντες που δεν μπορούσαν να φονευθούν μόνον από πλήγματα αθανάτων.

Η κατάσταση άλλαξε όταν έγινε γνωστή στους Ολύμπιους αυτή η πληροφορία. Τότε η Αθηνά ανέλαβε να συστρατεύσει τους δυο ημίθεους θνητούς γιους του Δία:

  • τον Ηρακλή, τον οποίο είχε αποκτήσει από την Αλκμήνη και
  • τον Διόνυσο, που απέκτησε από την Σεμέλη.

Ο Ηρακλής είχε ως όπλα το ρόπαλο και το τόξο του. Ο Διόνυσος, που ήρθε με τη συνοδεία Σατύρων και Κορυβάντων είχε ως όπλο τον θύρσο, μία ράβδο στολισμένη με κισσό.

Στις νέες μάχες πολλοί άτρωτοι Γίγαντες φονεύθηκαν από τα συνδυασμένα κτυπήματα των αθανάτων Ολυμπίων και των δύο ημιθέων.

1) Η πρώτη σύγκρουση έγινε μεταξύ Ηρακλέους και Αλκυονέως, του ισχυρότερου των Γιγάντων. Ο Ηρακλής τόξευσε τον Αλκυονέα. Ο Αλκυονεύς πληγώθηκε και έπεσε στο έδαφος. Αλλά ενώ ο ήρωας πανηγύριζε ο γίγας σηκώθηκε και άρπαξε έναν βράχο για να τον εκτοξεύσει στον αντίπαλό του. Όμως παρενέβη η Αθηνά και αλλοίωσε την ρίψη. Επίσης εξήγησε στον Ηρακλή ότι ο Αλκυονεύς παρέμενε αθάνατος όσο άγγιζε το έδαφος της Φλέγρας. Τότε ο Ηρακλής σήκωσε στην πλάτη του Γίγαντα, τον μετέφερε εκτός του πεδίου της Φλέγρας όπου είχε γεννηθεί και τον εξόντωσε τοξέυοντάς τον. Οι κόρες του, οι Αλκυονίδες, απελπισμένες από το θάνατο του πατέρα τους, έπεσαν στη θάλασσα και μεταμορφώθηκαν σε πτηνά (στις αλκυόνες).

2) Ο Πορφυρίων που φιλοδοξούσε να εξουσιάσει τη Δήλο και τους Δελφούς και η Γη του είχε υποσχεθεί να συζευχθεί με την Ήβη, την κόρη της Ήρας, ήταν ο επόμενος αντίπαλος του Ηρακλέους. Προσπάθησε να καταπλακώσει με ένα όρος τον ήρωα. Τότε παρενέβη η Αφροδίτη και εμφύτευσε στο Γίγαντα ερωτική επιθυμία για την Ήρα οπότε αυτός άφησε Ηρακλή στράφηκε στην θεά προσπαθώντας να την βιάσει. Έτσι, όμως, ο Ηρακλής βρήκε την ευκαιρία να τον εξοντώσει με ένα βέλος.

3) Ανάλογο ρόλο έπαιξε και η ίδια η Αφροδίτη στη διάρκεια της Γιγαντομαχίας. Έδειξε το γυμνό σώμα στους Γίγαντες. Αυτοί αμέσως την κυνήγησαν. Η Αφροδίτη τους οδήγησε έτσι σε ένα σπήλαιο όπου ο Ηρακλής είχε στήσει παγίδα. Επειδή οι Γίγαντες δεν χωρούσαν να περάσουν όλοι μαζί την είσοδο, εισέρχονταν μέσα ένας ένας. Οπότε ο Ηρακλής επέτυχε να τους εξοντώσει διαδοχικά και τους δεκαπέντε.

4) Η Αθηνά αντιμετώπισε με τον Πάλλαντα. Με έξυπνη στρατηγική επέτυχε να τον εξοντώσει. Στη συνέχεια τον έγδαρε και από το δέρμα του κατασκεύασε τη δική της αιγίδα.

6) Ο Ποσειδών αντιμετώπισε τον Πολυβώτη. Με το όπλο την τρίαινα δώρο των Κύκλωπων, κατατρύπησε τον Γίγαντα. Το αίμα του κυλούσε ασταμάτητα και κοκκίνισε ολόκληρη τη θάλασσα και τράπηκε σε φυγή. Ο Ποσειδών έκοψε ένα τμήμα της Κω, την Νίσυρο, και καταπλάκωσε το Γίγαντα

7) Ο Απόλλων αντιμετώπισε τον Εφιάλτη. Τα μαγικά του βέλη δεν είχαν αποτέλεσμα. Υπήρχε χρησμός ότι θα εξοντωνόταν μόνο αν τον έπληταν παράλληλα ένας θνητός και ένας αθάνατος. Η Αθηνά ειδοποίησε τον Ηρακλή να συμμετάσχει Έτσι, ο Απόλλων τόξευσε το αριστερό οφθαλμό του Γίγαντα, ενώ ο Ηρακλής στον δεξιό. Έτσι τελικά εξουδετερώθηκε.

8) Ο Διόνυσος μαζί με τους Σάτυρους έτρεψαν σε φυγή τον Εύρυτο που τελικά υπέκυψε με ένα πλήγμα από τον θύρσο του θεού. Στην συνέχεια ο Διόνυσος με μορφή λέοντος κατασπάραξε το νεκρό Εύρυτο.

9) Ο Πέλωρος εκτόξευσε όρος Πήλιο στον Διόνυσο, τους Σάτυρους και τους Κορύβαντες. Όμως ο Άρης πρόλαβε να ματαιώσει την πορεία του όρους. Παρενέβη και ο Ποσειδών που καταδίωξε τον Πέλωρο και τον φόνευσε με την τρίαινα στον Σπερχειού ποταμό.

10) Ο Ευρυμέδων, επίσης αρχηγός των Γιγάντων, αντιμετώπισε τον ίδιο τον Δία. Έχοντας δηλητηριώδη όφεις αντί για άκρα προσπάθησε να πλήξει τον Ολύμπιο που όμως προστατευόταν από τη θεϊκή αιγίδα του. Σε κάποια στιγμή ο Δίας επέτυχε να του προτάξει το πρόσωπο της Γοργόνας. Αυτό του προκάλεσε τρόπο. Τότε ο Ζεύς τον κατακεραύνωσε. Κόρη του Ευρυμέδοντα ήταν η Περίβοια, που συζεύχθηκε τον Ποσειδώνα και γέννησε τον Ναυσίθοο, πατέρα του Αλκίνοο, βασιλέα των Φαιάκων.

11) Ήφαιστος αντιμετώπισε τον Μίμαντα. Εκτοξεύοντας πυρακτωμένα μέταλλα έπληξε τον Γίγαντα, τον Μίμαντα. Αυτός ήδη μαχόταν με τον Δία και την Αθηνά και έχει επιτύχει να τους φέρει σε δύσκολη θέση. Μετά το πλήγμα του Ηφαίστου, ο Ζεύς καταπλάκωσε τον Γίγαντα με το ομώνυμο όρος, στις Ερυθρές απέναντι από τη Χίο.

12) Ο Ερμής φορώντας την κυνέα του Πλούτωνος, που τον έκανε αόρατο, αντιμετώπισε τον Ιππόλυτο. Αυτός μην βλέποντας αντίπαλο σε φυγή. Ο Ερμής τον καταδίωξε και τον φόνευσε.

13) Η Εκάτη κατάφερε ρίχνοντας αναμμένους δαυλούς εξόντωσε τον Κλυτίο.

14) Η Άρτεμις τόξευσε και εξόντωσε τον Γρατίωνα.

15) Οι Μοίρες, με τα χάλκινα ρόπαλα φόνευσαν τον Άγριο και τον Θέωντα.

16) Ο Αδαμάστωρ άρπαξε την οροσειρά της Ροδόπης και την έριξε στους Ολύμπιους. Ο Ήλιος όμως άλλαξε την πορεία της οροσειράς και έσωσε τους θεούς. Τότε όρμησαν εναντίον του ο Ζεύς, ο Άρης, ο Ερμής, ο Απόλλωνας, ο Ήφαιστος, ο Ηρακλής και ο Διόνυσος και επέτυχαν να τον εξοντώσουν.

15) Στην τελική σύγκρουση έγινε τιτάνια πάλη μεταξύ Δία και Εγκέλαδος. Τελικά ο Ζεύς καταπλάκωσε τον αντίπαλό του επιρρίπτοντας του την Σικελία.

Ωστόσο, ο αγώνας δεν είχε ακόμη κριθεί καθώς έγινε γνωστό ότι υπήρχε σε ένα άγνωστο μέρος ένα μαγικό φυτό (ελιξήριο της αθανασίας) που θα μετέτρεπε, σε αθάνατους, τους εναπομείναντες Γίγαντες. Η Γαία και οι Ολύμπιοι άρχισαν αγώνα δρόμου για την εύρεση του πολύτιμου φυτού. Ο Ζεύς για να καθυστερήσει την Γαία, που προπορευόταν, έδωσε εντολές σε Ήλιο, Σελήνη, και Ηώ να μην ανατείλουν. Έτσι, επικράτησε, για πολλές ημέρες, σκότος που επέτρεψε στον Δία να βρεί πρώτος το ελιξήριο της αθανασίας και να το καταστρέψει.

Μετά και την τελευταία αυτή εξέλιξη οι Γίγαντες έχασαν το θάρρος τους. Διασκορπίσθηκαν και οι Ολύμπιους τους καταδίωξαν. Όλους τους εναπομείναντες Γίγαντες τους κατακεραύνωσε ο Ζεύς και τους τόξευσε ο Ηρακλής.

Μετά από χιλιετίες οι άνθρωποι συνέχιζαν να βρίσκουν μέσα στο έδαφος οστά των φονευθέντων Γιγάντων. Έδειχναν βράχους που είχαν εκσφενδονίσει αυτοί ή οι θεοί, όπως ένα βράχο στη Λυκαονία, που τον είχε ρίξει ο Δίας, νήσους όπως την Νίσυρο, τη Λήμνο και την Πορφυριώνη στην Προποντίδα

Η ρύθμιση μετά την Ολύμπια Νίκη[επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

"Αναμνηστική φωτογραφία" των Ολυμπίων μετά την νίκη τους επί των Γιγάντων

Μετά την μεγάλη νίκη οι νικητές Ολύμπιοι έθεσαν την Γαία υπό επιτήρηση ώστε να σταματήσει να γεννά απογόνους και έτσι εξασφαλίσθηκαν από την πλευρά αυτή.

==Εξορθολογισμός==Είναι πολύ πιθανόν ο μύθος της Γιγαντομαχίας να αποτελεί μυθοπλασία της ανάμνησης από τα κατακλυσμιαία πολιτικά γεγονότα που συνέβησαν στην Ανατολική Μεσόγειο με την προσπάθεια των Λαών της Θάλασσας να καταλάβουν την Αίγυπτο των Λαών της Θάλασσας να καταλάβουν την Αίγυπτο.


Μάχες Λαών Θάλασσας[επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λαοί Θάλασσας
α/α Μάχες Ηγεμόνες Αιγύπτου Ήρωες Ελληνικής Μυθολογίας
(πιθανή αντιστοιχία)
1. Μάχη Τριτωνίδας Λίμνης (1277 π.Χ.) Ραμσής Β' (1279 – 1213 π.Χ.) Μόψος ο Κρης (?), Μενέλαος (?), Πάρις (?)
2. Μάχη Βουτικής Λίμνης (1208 π.Χ.). (Μάχη του Perire (Φραγωνίς), αλλιώς "μάχη της Φλέγρας") Μερνέφθις (1213 - 1203 π.Χ.) Νικητές Τρωικού Πολέμου (Οδυσσεύς κλπ). Ηγέτης, αρχικά, ο Κάλχας που φονεύθηκε στην Ιωνία. Ακολούθησε ο Μόψος ο Κλάριος (απόγονος του προηγούμενου) που φονεύθηκε στην Κιλικία.

Μετά ηγήθηκαν Αλκυονεύς ο Γίγας & Πορφυρίων ο Γίγας. Γιγαντομαχία (1η φάση). Επίσης Αιγίς

3. Μάχη Μαρεώτιδας Λίμνης (1181 π.Χ.) Ραμσής Γ' (1186 – 1155 π.Χ.) Ο Εγκέλαδος ο Γίγας. Γιγαντομαχία (2η φάση). Αυτός μετά την ήττα του, ίσως κατέφυγε στην Σικελία
4. Μάχη Σερβωνίδας Λίμνης (1178 π.Χ.) (Μάχη του Djahy ~ Σαρακηνή ~ Οστρακίνη) Ραμσής Γ' (1186 – 1155 π.Χ.) Τυφών ο Γίγας. Γιγαντομαχία (3η φάση).

Στην Χετταϊκή Αυτοκρατορία, αυτήν την εποχή, ηγεμόνευσαν οι εξής βασιλείς :


Υποσημειώσεις[επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εσωτερική Αρθρογραφία[επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιστογραφία[επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Ikl.jpg Κίνδυνοι ΧρήσηςIkl.jpg

Αν και θα βρείτε εξακριβωμένες πληροφορίες
σε αυτήν την εγκυκλοπαίδεια
ωστόσο, παρακαλούμε να λάβετε σοβαρά υπ' όψη ότι
η "Sciencepedia" δεν μπορεί να εγγυηθεί, από καμιά άποψη,
την εγκυρότητα των πληροφοριών που περιλαμβάνει.

"Οι πληροφορίες αυτές μπορεί πρόσφατα
να έχουν αλλοιωθεί, βανδαλισθεί ή μεταβληθεί από κάποιο άτομο,
η άποψη του οποίου δεν συνάδει με το "επίπεδο γνώσης"
του ιδιαίτερου γνωστικού τομέα που σας ενδιαφέρει."

Πρέπει να λάβετε υπ' όψη ότι
όλα τα άρθρα μπορεί να είναι ακριβή, γενικώς,
και για μακρά χρονική περίοδο,
αλλά να υποστούν κάποιο βανδαλισμό ή ακατάλληλη επεξεργασία,
ελάχιστο χρονικό διάστημα, πριν τα δείτε.



Επίσης,
Οι διάφοροι "Εξωτερικοί Σύνδεσμοι (Links)"
(όχι μόνον, της Sciencepedia
αλλά και κάθε διαδικτυακού ιστότοπου (ή αλλιώς site)),
αν και άκρως απαραίτητοι,
είναι αδύνατον να ελεγχθούν
(λόγω της ρευστής φύσης του Web),
και επομένως είναι ενδεχόμενο να οδηγήσουν
σε παραπλανητικό, κακόβουλο ή άσεμνο περιεχόμενο.
Ο αναγνώστης πρέπει να είναι
εξαιρετικά προσεκτικός όταν τους χρησιμοποιεί.

- Μην κάνετε χρήση του περιεχομένου της παρούσας εγκυκλοπαίδειας
αν διαφωνείτε με όσα αναγράφονται σε αυτήν

IonnKorr-System-00-goog.png



>>Διαμαρτυρία προς την wikia<<

- Όχι, στις διαφημίσεις που περιέχουν απαράδεκτο περιεχόμενο (άσεμνες εικόνες, ροζ αγγελίες κλπ.)


Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.