ΑΠΟ ΤΗΝ TRANSAVANGUARDIA ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

 

Η περιπέτεια του εικαστικού καλλιτέχνη από τα χρόνια των πειραματισμών προς την ωριμότητα, έχει το ενδιαφέρον μιας διήγησης, που έχει εισαγωγή, εικόνες, ατμόσφαιρα και πλοκή. Έτσι, τα έργα της πρώτης περιόδου, που σημαδεύονται από τη μαθητεία στη Σχολή και τη χώρα που επέλεξε να εκπαιδευτεί, είναι σημαντικά για την κατανόηση της παραπέρα πορείας. Οι σπουδαγμένοι στην Ιταλία νέοι εικαστικοί, όπως ο Κωνσταντίνος Μπιλιούρης  ακόμα και χρόνια μετά την αποφοίτησή τους, ξεχωρίζουν για τη ζωγραφικότητα της δουλειάς τους, και το τολμηρό στίγμα της Transavanguardia, κίνημα με το οποίο σημάδεψε τη δεκαετία του 1980 την τέχνη στην Ιταλία και τη δυτική Ευρώπη, ο κριτικός Achille Bonito Oliva. Ήταν μια κίνηση αντίδρασης στον αμερικάνικο Αφηρημένο Εξπρεσιονισμό και στην Εννοιολογική Τέχνη. Χαρακτηριστικά του κινήματος, η παραστατικότητα, και ο συμβολισμός. Με μια ματιά και μόνο στο βιογραφικό σημείωμα του Κωνσταντίνου Μπιλιούρη, διαπιστώνει κανείς, ότι πέρα από τα μαθήματα της Σχολής, που του έδωσαν την κυριαρχία στα εκφραστικά του μέσα, επειδή διαφορετικά δεν είναι εφικτή η παραστατική ζωγραφική, στράφηκε σε εξειδικεύσεις που αφορούσαν θέματα και Μέσα του μέλλοντος: Το Ανθρώπινο Σώμα, -η ειδίκευσή του στην Καλλιτεχνική Ανατομία, αναδείχθηκε από τα τελευταία χρόνια του 20ου αιώνα μέχρι σήμερα σε μείζον θέμα διεπιστημονικής προσέγγισης της τέχνης, μέσα από ζητήματα Ταυτότητας, Φύλου, και Επέκτασης του Σώματος με χρήση Τεχνολογίας. Η ειδίκευσή του στην Εικονική Πραγματικότητα, τη στιγμή που ξεκινούσε η Ψηφιακή Επανάσταση, έδειχνε ήδη το δρόμο για τη δουλειά στo Animation που έχει ήδη προχωρήσει. Το ενδιάμεσο στάδιο με τα comics, ήταν φυσιολογική εξέλιξη που πιστεύω ότι θα συνεχιστεί, αφού η ίδια η εκπαίδευση στην Ιταλία, του έδωσε τεχνικές ευκολίες στη ζωγραφική και στην αφηγηματικότητα (narration) ώστε η πορεία από τη ζωγραφική στα comics κι από κει στο Animation και στους τρισδιάστατους κόσμους –τολμώ να προβλέψω- να είναι θέμα χρόνου και τεχνολογικής υποδομής. Στη συγκεκριμένη έκθεση, θα σταθούμε στη ζωγραφικότητα, στις φόρμες και στην αφήγηση, όπως αποδίδεται στην οργάνωση της επιφάνειας, και όπως υποφώσκει στον τίτλο του έργου. Και βέβαια, όπως η ποίηση και η μουσική, έτσι και η ζωγραφική, δεν μας αποκαλύπτεται αν προσπαθήσουμε να την «καταλάβουμε» αλλά αν απλά την αισθανθούμε όπως μας αποκαλύπτεται μέσα από προσωπικούς συνειρμούς, και προσλαμβάνουσες!

 

Αννα Χατζηγιαννάκη

Ιστορικός Τέχνης, Paris I, Paris VIII Mέλος AICA-Hellas

Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.